مهدی اسماعیلی بیدهندی، عضو هیئت علمی دانشکده محیط‌زیست دانشگاه تهران، با اشاره به چالش‌های تأمین آب در پایتخت اظهار کرد: تهران هم‌زمان با دو بحران تأمین و مصرف آب مواجه است؛ از یک‌سو کاهش ذخایر آبی ناشی از خشکسالی و تغییرات اقلیمی و از سوی دیگر رشد جمعیت و افزایش مصرف، تعادل میان عرضه و تقاضای آب را برهم زده است.

وی با بیان اینکه ظرفیت منابع آبی تهران متناسب با رشد جمعیت طی دهه‌های گذشته افزایش نیافته، افزود: حتی اگر میزان تأمین آب مشابه سال‌های گذشته باشد، پاسخگویی به نیاز فعلی شهر با دشواری جدی مواجه خواهد بود.

اسماعیلی بیدهندی با انتقاد از تمرکز بر پروژه‌های انتقال آب، این راهکار را اقدامی کوتاه‌مدت دانست و گفت برخی طرح‌های انتقال آب از سوی مشاوران و پیمانکاران پیشنهاد می‌شود؛ طرح‌هایی که اگرچه از نظر اجرایی ساده‌تر هستند، اما به اعتقاد او ریشه بحران را حل نمی‌کنند و بیشتر به پاک کردن صورت‌مسئله شباهت دارند.

این استاد دانشگاه تأکید کرد انتقال آب از منابع جدید، بدون اصلاح الگوی مصرف و مدیریت توسعه شهری، تنها بحران را برای چند سال به تعویق می‌اندازد و پس از آن دوباره نیاز به اجرای پروژه‌های مشابه ایجاد خواهد شد.

وی اصلاح الگوی مصرف را یکی از مهم‌ترین راهکارهای مدیریت بحران آب دانست و گفت اقدامات فرهنگی و اقتصادی انجام‌شده تاکنون کافی نبوده است. به گفته او، استفاده از تجهیزات کاهنده مصرف آب باید به‌صورت گسترده و با حمایت دستگاه‌های مسئول در منازل و ساختمان‌ها اجرا شود.

اسماعیلی بیدهندی همچنین به مصرف بالای آب در کولرهای آبی اشاره کرد و خواستار اجرای سیاست‌های تشویقی برای جایگزینی تجهیزات کم‌مصرف شد.

وی درباره کیفیت آب برخی چاه‌های شرب نیز هشدار داد و گفت با توجه به تکمیل نشدن شبکه فاضلاب در همه مناطق تهران، احتمال تأثیرپذیری برخی منابع آب زیرزمینی از آلودگی‌های ناشی از چاه‌های فاضلاب وجود دارد؛ موضوعی که به گفته او نیازمند پایش مستمر و ارتقای روش‌های تصفیه آب است.

این متخصص محیط‌زیست استفاده از پساب تصفیه‌شده برای آبیاری فضای سبز، بهره‌گیری از روان‌آب‌های سطحی و مدیریت حقابه‌ها را از جمله راهکارهای پایدار برای کاهش فشار بر منابع آب شرب عنوان کرد.

اسماعیلی بیدهندی در پایان هشدار داد: اگر روند تغییرات اقلیمی ادامه پیدا کند و در کنار آن مصرف آب در تهران اصلاح نشود، ظرف پنج سال آینده پایتخت با بحرانی دائمی روبه‌رو خواهد شد؛ بحرانی که می‌تواند به کاهش شدید آبیاری فضاهای سبز و تبدیل شدن قطعی آب منازل به بخشی از زندگی روزمره شهروندان در بخش قابل توجهی از سال منجر شود.